در عرصه فرهنگ به معنای واقعی کلمه احساس نگرانی می کنم … هر چه می گذرد تجمع اصحاب حق را واجب تر و فوری تر احساس می کنم ... دستگاه‌های دولتی آغوش خود را به روی بچّه‌مسلمانها وجوانهای مؤمن و انقلابی وحزب اللّهی باز کنند ... مقام معظم رهبری
سه شنبه 27 آذر 1397
9 ربیع‌الثانی 1440 / 2018 December 18

  اتفاقات ناگوار قبل و بعد از انتخابات سال 1388 رخدادهایی است که تلخی آن در جان ملت ایران باقی ماند و البته یک یوم الله بود که   توانست پایان بخش آن تلخی بی پایان باشد. در باره آن زیاد نوشته شده است و باید فراوان تر نوشته شود. اما چرا آن فتنه مهم بود و چرا باید درباب 9 دی گفته شود؟

فتنه ای که 8 ماه کشور را و بیش از همه پایتختِ کشور را در گیر خود کرده بود. فتنه ای چنان مهیب و گیج کننده که دو رییس جمهور و یک نخست وزیر و یک رییس مجلس همین انقلاب را که بعضا مدتها ریاست شورای عالی امنیت ملی را به دوش داشته اند و قاعدتا باید بسیار پخته عمل می کردند را بعضا به همراهی و انزوا و خاموشی می کشاند. ریاست محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام که خود سابقه اغتشاشات در چندین شهر کشور را داشته و بی تجربه نبوده است و سید محمد خاتمی که سالها ریاست شورای عالی امنیت ملی را به عهده داشته است و درگیری های سال 78 را دیده است در خوش بینانه ترین حالت وابتدایی ترین گمان ها،به سکوتی غیر قابل توجیه اکتفا کردند.

یقینا سکوت در چنین مسئله ای، از سوی کسانی که خود دوران بحران را تجربه کرده اند و دست بیگانگان را در اغتشاش ها دیده اند به هیچ وجه قابل کتمان  نیست و بسیار جای سوال دارد . چگونه می توان قبول کرد که هشت سال ریاست شورای عالی امنیت ملی، این افراد برجسته را به  این تجربه نرسانده باشد که بدانند دیگران این بحران ها را در جمهوری اسلامی ساخته و خواهند ساخت؟ چگونه شورش ها و اغتشاش های ساختگی در دوران ریاست جمهوری آن ها شیوه ی مواجهه با این بحران ها را به این افراد نداده است؟ آیا باید در تجربه شک کرد و یا در تجربه کنندگان؟

البته فتنه ی 88 بسیار پخته و حساب شده بود اما با رهبری مومنی که مصداق تام « ینظر بنور الله » است و همراهی مردمی که بهتر از مردمان زمان پیامبر(ص) و حضرت امیر(ع) هستند به پایان رسید اما حافظه ی تاریخی را نباید پاک کرد و به همین دلیل باید یاد 9 دی را گرامی داشت.

وقتی به تقلید از انقلاب و به صورت کاملا کاریکاتوری شب ها صدای الله اکبر از برخی خانه ها بلند می شد حیرت هم افزایش می یافت. خانه هایی که بعضا پیش از آن صدای DJ  ها از آن ها شنیده می شد و حیرت اندر حیرت را پدید می اورد که چه شد که محتسب ها شیخ شدند و عبای عبادت بر تن پوشیدند.

امروز هم صدای ا.. اکبر را در کلیپ ها می بینیم و حیرت می کنیم وقتی می بینیم که پس از این ندا ناگاه سری بریده می شود و یا فردی با خمپاره قطعه قطعه می گردد. این کلیپ ها مربوط به عراق و سوریه است و همین نداها در ابتدای کار غلط انداز بود. ابتدا هم عده ای گمان کردند که جمعی مسلمان قیام کرده اند و در داخل کشور برخی اعاظم شروع به پند و اندرز حاکمان سوریه کردند و به آن ها طعنه زدند. تفاوت این الله اکبرها با الله اکبر های دوران فتنه آن است که در ایران شخصی بود که چرب و شیرین دنیا او را نفریفته بود و آلاف و الوف دنیا او را به خود مشغول نکرده بود و جام زهر را با عسل مصفا یکسان نمی گرفت.

نهم دی ماه روزی است که به او مدیونیم. هر آنکس که می خواهد مقدار دین خود را به 9 دی ماه بداند امروز عراق و سوریه را ببیند و آرامش امروزش را نگاه کند و ببیند چقدر حاضر است هزینه بدهد تا این آرامش او تغییر نکند و به این بلایا گرفتار نگردد. شکی نیست که اگر در ایران آن تکبیرهای شیطانی به ثمر می نشست اوضاع ایران به مراتب سخت تر و وحشتناک تر از عراق و سوریه کنونی بود.

همه ی ما به 9 دی مدیونیم و بیش از ما دو روحانی صاحب منصب گذشته و اکنون کشور به 9 دی مدیونند. تنها آسیبی که 9 دی برای یکی از روسای جمهور اسبق داشت آن بود که عکس ها و مطالبش در نشریات به چاپ نمی رسد و البته برای ریاست محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام آنچنان آرامشی داشته است که نه تنها به هیچ مشکلی برنخورده است بلکه به راحتی برای فردای رهبری کشور طرح می بافد  و اگر 9 دی نبود معلوم بود که این روحانیون  چه وضعی داشتند. طنز روزگار و مظلومیت 9 دی آن جاست که بعضا کسانی از این روز الهی دل چرکین هستند که در انتخابات بعدی ریاست جمهوری بیشترین سود عاید آن ها شد و به لطف امانت داری نظام اسلامی - که چندی قبل شدیدا بر آن شوریدند- به پست هایی رسیدند که بواسطه ی گمان های غلطشان هیچ گاه گمان نمی کردند که به آن دست یابند.

دکتر روحانی رییس جمهور محترم در سخنانی که چندی قبل داشتند متذکر شدند که امنیت هزینه دارد و باید هزینه امنیت را پرداخت. این جمله یقینا جمله ی درستی است و تمام بندهای ملاطفت آمیزی که پس از فتنه شامل حال فتنه گران شد و برخی از همراهان و دوستانش را آزرده خاطر کرد تنها بخش کوچکی از هزینه ای است که برای حفظ امنیت باید پرداخت. و البته بخش  اعظم هزینه ها را سردارانی بی ادعا چون سلیمانی و همدانی و مهدی نوروزی و دیگران پرداختند که ماهها با فتنه گران مقابله کردند و پس از آتش افروزی فتنه ی داعش، زندگی و آرامش را بر خود تباه و حرام ساختند تا هزینه های امنیت ما و دولتمردان ما را بپردازند.

9 دی، آن بود که نشان داد که مدافعان نظام اسلامی همان مدافعان حریم آل ا... می شوند و نتیجه دفاع از حریم نظام جمهوری اسلامی پیوستن به خط مدافعان حریم پیامبر(ص) خواهد بود و مدافعان این دو چنانکه روزگار آن را ثابت کرد یکی هستند و به یکدیگر می پیوندند و  نتیجه تکبیر فتنه گران اتصال به تکبیر گویان داعش و بریدن سرهای شیعیان خواهد بود.

 

خواندن 1623 دفعه آخرین ویرایش در چهارشنبه, 09 دی 1394 ساعت 10:51

ارسال نظر

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.